Enfin, eindelijk heb ik ook weer de tijd genomen voor een aantal boeken. Hierbij een enorme aanrader: “Een pleidooi voor echt eten”. Hij is een Amerikaanse journalist en filosoof. Maar dan wel een Amerikaan met ik meen een Europese oma. Hij vertelt over hoe wij voedingsproducten zijn gaan ontrafelen als bv. eiwitten en vitaminen. Hoe die door marketeers dan ook als zodanig worden verkocht; “vol met vitamine C”. Hij stelt de vraag of we daardoor niet elementen uit voedsel missen, die we niet hebben benoemd.

Maar ook het “goedkoop” houden van grondstoffen zoals maïs door bulkproductie, waardoor we eigenlijk eenzijdig zijn gaan eten. Ondertussen lijkt het op een heel palet aan producten. Als je alleen al aan de schappen koekjes denkt, dan zijn het eigenlijk alleen steeds andere versies van dezelfde grondstoffen.

Verder heb ik heerlijk kunnen rondsnuffelen bij de Franse groente- en fruitstallen en ook even bij het Casino rondgekeken. Het huilen stond me daar nader dan het lachen, om te zien dat de vis er uitgestald ligt met spiegelplaten, ijsblokjes, koudesproeiers en in alle vormen die je je maar kunt bedenken. Groot/klein/dik/dun/gefileerd en gevuld en om te proeven. Terwijl me daar toch een bijna uitgestorven bende bijmekaar lag.

Het goede nieuws was wel dat ik tot mijn verrassing op de verpakking van een pak toast een “INDICE CARBON”aantrof! Op de Casino-website vind je meer informatie over deze CO2 index.

Het bericht Op de camping verscheen eerst op Voetprint Cooking®.