Als marketing analist kijk ik met een iets ander oog naar culinaire tijdschriften. De afgelopen weken heb ik 8 culinaire tijdschriften binnenstebuiten gelezen en gelet op de CO2-uitstoot van de recepten. Ad-random heb ik de bladen genomen, die ik nog in de leesmand had liggen. Het is daarom meer een beschrijvend onderzoekje geworden:

Aanleiding: Ik was benieuwd of er in de tijd een dalende trend te zien is in de hoeveelheid vlees/vis per recept. Verder wilde ik onderzoeken of er een stijgende trend is in het aantal vegetarische gerechten. Graag wilde ik weten of dat er bij vegetarische gerechten een te grote hoeveelheid eiwitten wordt aangeraden ter “compensatie”.

Methode: Alle hoofdgerechten zijn geanalyseerd op het aantal gram eiwit vlees/vis/vega en aanvullende eiwitten zoals crème fraiche bv.  Vervolgens rollen daar een aantal getallen uit, zoals 1.het aandeel vegetarische recepten, 2a. de hoeveelheid vlees/vis per persoon, 2b.de gemiddelde hoeveelheid eiwithoudende-productent pp van vlees of visrecepten,  2c.de gemiddelde hoeveelheid eiwithoudende-productent pp van vegarecepten en  3.de verhouding kip:varken:rund. 

Daarnaast is er gekeken naar de vermelding van duurzaamheidsaspecten/keurmerken van de ingrediënten, recepten passend bij de seizoenen, producten van dichtbij/oud-hollandse recepten, de keuze van (duurzame) vissoorten. Bonuspunten verdient men met bv. tips tegen voedselverspilling en minpunten voor bv. lychees in september.

Bevindingen & Conclusies:

• Jamie en Foodies schrijven te hoge aantallen eiwitproducten voor per persoon. Dit werkt verspillend en het is slecht voor het milieu. Wij hebben dit niet nodig, we poepen het maar uit. (Gemiddeld hebben gezonde mensen per kilogram lichaamsgewicht 0,8 gram eiwit per dag nodig. Dat komt neer op zo’n 56 gram eiwit voor iemand van 70 kilo.  Het voedingscentrum: “De aanbevolen hoeveelheid eiwitrijke producten is 100 tot 125 gram per dag, maar een dagje zonder vlees kan gemakkelijk.” )
• Allerhande en Jumbo schrijven gemiddeld de juiste hoeveelheden eiwitproducten voor per persoon.
• Alle bladen schrijven in hun recepten een sterk uiteenlopend aantal eiwithoudende producten voor: Zo is er een voorbeeld van een “yorkhamtaartje” van 300 gram eiwitproduct per persoon. Maar ook een “kartoffelsalade met asperge en ei” van 50 gram eiwitproduct p.p.

• Bij de Allerhande is een dalende trend te zien wat betreft dagelijkse hoeveelheid geadviseerd vlees/vis per persoon voor een hoofdgerecht. Het aandeel kipgerechten is toegenomen (dit kan toeval zijn en te maken hebben met de paas-editie). Indien dit vast beleid is, dan is dat gunstig voor de CO2-uitstoot, want kip kent de laagste CO2 van onze meest geconsumeerde vleessoorten.
• De Allerhande neemt een stijgend aantal vegetarische recepten op. Dat is gunstig voor het milieu. Voorbeeld: Voor de productie van 1 kg varkensvlees komt 4 maal zoveel CO2 vrij als bij een vegaburger.
• Jumbo kent de zuinigste recepten in aanbevolen hoeveelheden vlees/vis en vega-producten! Dat is goed voor het milieu.
• Jamie en Foodies zijn luxere culinaire tijdschriften en beschrijven ook maaltijden die je wellicht meer in het weekend wilt bereiden. Je zou kunnen opmerken, dat het dan iets toelaatbaarder is in onze cultuur om grotere hoeveelheden per dag toe te staan. Maar goed, het is nog steeds onnodig voor je gezondheid en wel slecht voor het milieu (wij stoten te veel CO2 uit; 30% van onze CO2-uitstoot heeft met voedsel te maken).  Jamie heeft veel recepten met kip opgenomen, pluim!
• Alle bladen hebben originele toevoegingen/thema-pagina’s: Zo schrijft Foodies over de pruimentijd, De Jumbo over de uitdeelactie van vleesvervangers, Jamie over wat te doen met linzen en kikkererwten. Opvallend is dat Allerhande met pasen wel uitgebreid alle soorten eieren op 1 pagina toont, maar verder geen uitleg geeft over de betekenis van bijvoorbeeld de eicode.
• Alle bladen zijn weinig scheutig met opname van keurmerken en labels. Er zit in ieder geval geen vaste prik in. Soms staat er scharrel, sporadisch MSC, soms wordt Puur&Eerlijk genoemd, soms biologisch. (Ik geef hier even geen menig over de inhoud van deze labels en keurmerken). Geen van de bladen geeft uitleg over de labels.
• Persoonlijk heb ik moeite met de lange bereidingstijden van de stoofgerechten van de Foodies en Jamie. Aan de andere kant is het wel zo, dat stoofvlees nu eenmaal langer dient te garen en dan wordt in ieder geval het GEHELE dier gegeten. En, je kunt beter voor grote groepen die oven lang aan doen, dan voor 4 personen. De gerechten in beide bladen zijn vaak voor 6-8 personen.
• Postitief nieuws is er voor de keuze van de vissoorten: Alle bladen nemen recepten op met schelvis. Deze vis kent een lage CO2-uitstoot per kg vis, is op het moment niet overbevist (behalve indien in de Noordzee gevangen),  en komt gewoon uit Europa! (Momenteel verkoopt Albert Heijn alleen schelvis die Prima keuze is bevonden volgens de VISwijzer, zie ook www.ah.nl en klik op de 3 visjes van Prima Keuze.)

Voorbeeld: 600 gram kipdrumsticks (netto minstens  zo’n 350 gram vlees) en 250 gram worst voor 4 personen. Dat is ruim boven de dagelijks benodigde hoeveelheid. >>

Het bericht CO2-uitstoot van recepten verscheen eerst op Voetprint Cooking®.

De CO2-concentraties in de atmosfeer zijn historisch hoog. Voor het eerst sinds de metingen in de jaren 50 begonnen, is gemiddeld over een dag een hoeveelheid CO2 gemeten van meer dan 400 op een miljoen deeltjes.

Dat bleek vandaag (11/05/2013) uit meetgegevens van het Amerikaanse meteorologie-instituut NOAA. De laatste keer dat een dusdanige concentratie van het broeikasgas normaal was, zou volgens schattingen zelfs meer dan 3 miljoen jaar geleden zijn. De metingen zijn gedaan bij het meetstation van NOAA bij de vulkaan Mauna Loa op Hawaï.

Het bericht Nog nooit zoveel CO2 in de lucht sinds start metingen verscheen eerst op Voetprint Cooking®.

Ik vind het een erg goed initiatief van de NOS presentatoren! Graag zou ik nog willen opmerken dat het me wel opvalt in het NOS journaal op kerstavond dat er in 1 item tegelijk wordt gesproken over je voetafdruk verminderen en daarna wordt genoemd dat biologisch vlees een goede optie is. Nu is biologisch een duurzame oplossing voor vele thema’s (minder antibiotica, dierenwelzijn etc.), maar helaas niet voor het verminderen van je voetafdruk. Dat komt doordat ook biologische koeien er vrolijk op los boeren, scheten en poepen. En die leveren nu juist de belangrijkste bijdrage aan de CO2-equivalenten (een eenheid om CO2 uitstoot per kg voeding te berekenen), daar valt de keuze voor biologisch bij in het niet.

Ik ben wel voor biologisch als standaard voor alle voedingsmiddelen, maar we moeten biologisch ook niet TE veel kwaliteiten toedichten.  Als je kijkt naar CO2 uitstoot (en methaan en butaan) is het eten van biologisch vlees in grote hoeveelheden nog steeds geen goede zaak.

Het bericht Biologische koeien zijn te deftig om te poepen! verscheen eerst op Voetprint Cooking®.